Een openstaande factuur kost u niet alleen geld, maar ook tijd. Schakelt u daarvoor een incassobureau in, dan mag u die kosten in veel gevallen doorberekenen aan uw debiteur. Dit worden buitengerechtelijke incassokosten genoemd: de kosten die worden gemaakt om een vordering te innen, zonder dat daarvoor een rechter aan te pas komt.

Hoe wordt dit berekend?

De hoogte van deze kosten ligt niet vrij ter onderhandeling — deze is wettelijk vastgelegd in de Wet Incassokosten (WIK) en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (BIK). De kosten worden berekend als percentage van de hoofdsom, via een degressieve staffel: hoe hoger de vordering, hoe lager het percentage over dat deel.

Een voorbeeld: bij een factuur van € 3.000 betaalt u 15% over de eerste € 2.500 (€ 375) plus 10% over de resterende € 500 (€ 50). Totaal: € 425 aan incassokosten.

Wie betaalt dit uiteindelijk?

De incassokosten komen voor rekening van uw debiteur, niet van u. Bij particuliere debiteuren geldt wel een belangrijke voorwaarde: pas nadat een verplichte 14-dagenbrief is verstuurd, mogen deze kosten daadwerkelijk in rekening worden gebracht. Bij zakelijke debiteuren ligt dit iets anders — hier kan contractueel worden afgeweken, mits dit vooraf duidelijk is vastgelegd.

Waarom dit voor u relevant is

Weten hoe deze kosten worden berekend, geeft u inzicht in wat u redelijkerwijs mag verwachten wanneer een vordering wordt overgedragen aan een incassobureau — en waarom een correcte procedure vanaf het begin belangrijk is.